شما اينجا هستيد: Home » دانستنی ها درباره قناری » اصول اولیه پرورش و نگهداری قناری :

اصول اولیه پرورش و نگهداری قناری :

اصول اولیه پرورش و نگهداری قناری :

اصول اولیه پرورش و نگهداری قناری:

محل نگهداري ازقناري:

به تجربه ثابت شده است پرندگاني كه در قفسهاي وسيع و مناسب زندگي مي كنند همواره شاداب و سرحال بوده و به ندرت بيمار مي شوند . قناري تنها در صورتي نشاط و سرحالي خود را حفظ مي كند كه حداقل ، امكان جهش و ورزش را داشته باشد. غذايي كه تناول مي كند و انرژي حاصل از آن را بايد به نحوي مصرف نمايد بنابراين تهيه قفسي كه قناري بتواند در آن به جست و خيز و پرواز بپردازد بسيار مهم است.
قناري در عين حال كه پرنده اي بسيار ظريف است اما خيلي زود خود را با آب و هوا و محيط تطبيق مي دهد. هر چند براي هر كس مقدور نيست كه اتاقي را به پرورش و نگهداري قناري اختصاص دهد و بسياري از علاقمندان ، اين پرنده را در اتاق نشيمن ، اتاق پذيرايي و يا آشپزخانه نگهداري مي كنند. در اين مكانها به علت رفت و آمدهاي زياد و يا خاموش و روشن شدن لامپهاي روشنايي ،‌ موجب بروز پرريزان هاي بي وقت در پرنده مي شود. به همين دليل در اين مكانها بايد محل قفس پرنده در گوشه اي انتخاب شود كه كمترين رفت و آمد را داشته باشد و در مسير جريان هاي باد و تغييرات دما قرار نداشته باشد.

در صورتي كه اتاقي براي نگهداري قناري اختصاص داده شده ، بهتر است همواره آن را از تغييرات دما محفوظ نگهداريم.به طور معمول درجه حرارت مناسب براي قناري بین 21 تا 24 درجه سانتي گراد مي باشد.

در مورد قفس جوجه كشي بايد دقت كرد كه خلل و محل اتصال آهنها و چوبها خوب به يكديگر لحيم شده و يا بتونه شده باشند به نحوي كه كوچكترين منفذي باقي نماند. براي رنگ كردن قفس نيز بايد توجه كرد كه از مواد سربي استفاده نشود زيرا اغلب قناريها عادت به كندن و خوردن رنگ قفس دارند. وجود منافذ در قفس قناري باعث مي شود تا به مرور زمان مواد غذايي در بين آنها وارد شده و توليد انگلي به نام كنه ي قناري نمايد . اين انگل كمتر از يك دهم ميلي متر است و با چشم غير مسلح به سختي ميتوان آن را ديد. اين انگل پس از حمله به قناري موجب لاغري و ضعف عمومي او مي شود و در نهايت قناري خواهد مرد.
چوب هايي كه براي نشستن قناري داخل قفس قرار داده مي شود بايد از چوب نرم باشد تا كف پاي قناري را اذيت نكرده و ميخچه نزند. شكل آن هم بايد كمي محدب و بيضي باشد. ضخامت آن حداكثر 12 ميليمتر و حداقل 9 ميليمتر باشد.
توجه نماييد كه محل اتصال چوبها به قفس بايد سفت و محكم باشد تا مبادا سست و لرزان بودن آن ،‌ باعث ترس قناري و نهايتا بي نطفه شدن تخمهاي قناري گردد. همچنين چوبها بايد قابل برداشتن باشند تا بتوان نظافت آن را رعايت نمود. زماني كه لازم است چوبهاي قفس قناري شسته شوند بايد توجه داشت كه پس از كامل خشك شدن رطوبت و خيسي ، آنها را در قفس قرار داد . قرار دادن چوب مرطوب يا خيس در قفس ممكن است موجب ابتلا قناري به رماتيسم گردد.
يكي از مسائل مهم رعايت نظافت قفس و كف قفس مي باشد. كف قفس هيچگاه نبايد آغشته به فضولات قناري باشد.
در فصل گرمي هوا بايد هر چند وقت يكبار در محل اتصال چوبها و سوراخهاي قفس ،‌ يك قطره داروي ضد كنه بنام (( كريوزوت )) ريخته شود.
در موقع نظافت چوبهاي نشيمن داخل قفس بايد توجه نماييد كه چوبها خراشيده نشوند زيرا محلي خواهند شد براي تجمع كنه قناري.
به طور معمول قناريهاي ماده در فصل زمستان در اتاقي خنك نگهداري مي شوند زيرا گرم بودن محل نگهداري موجب مي شود تا تمايل به جفت گيري در آنان زودتر از موعد ظاهر شود. كساني كه زودتر از موعد اقدام به جفت انداختن قناريها مي كنند لازم است كه به تامين نور و گرماي لازم در محل نگهداري قناريها توجه زياد ي نمايند. مدت زمان نور روزانه و كوتاه و طولاني شدن آن ، سيكل ماهيانه پرندگان را تغيير ميدهد.

محل نگهداري قناري به طور خلاصه بايد داراي اين شرايط باشد:
پاكيزه بودن محل نگهداري كه شامل قفس قناري و اتاق نگهداري قناري مي باشد.
استفاده از غذاي مناسب و تازه
قفس بايد داراي فضاي كافي براي جست و خيز و پرواز قناري داشته باشد.
محل نگهداري قناري بايد به گونه اي باشد كه از سرو صداهاي مزاحم دور باشد تا قناري بتواند  در مواقع لازم و شبها استراحت كند.
قفس قناري نبايد در معرض باد و تغييرات هوا قرار داشته باشد.
محل نگهداري قناري بايد داراي نور كافي و هواي تمييز و به دور از بوهاي مضر چون بوي مواد شيميايي و يا بوي طبخ غذا باشد.

نگهداري:

بطور کلی نگهداری از قناری را می توان به چهار بخش تقسيم کرد .
1- تغذيه
2- نور
3- دما
4- بهداشت

عوامل فوق بعلاوه مسائل مربوط به پرورش در مجموع مديريت نگهداری و پرورش ناميده می شود و رعايت اين نکات به همراه اعمال صحيح آنها موفقيت شما در نگهداری و پرورش قناری را رقم خواهد زد .

تغذيه
اصلی ترين دانه مصرفی که می بايست هميشه در اختيار قناری قرار گيرد تخم کتان است . تخم کتان دانه ای مقوی و پرانرژی است ولی  اين دانه بتنهايی نمی تواند تمامی نياز های يک موجود زنده را برآورده سازد بنابر اين برای بر طرف شدن اين نيازها می بايست  دانه ها  و سبزيجات و مکملهای ويتامينی و پروتينی گوناگونی را تهيه و در اختيار پرنده قرار دهيد . دانه هايی نظير ارزن – شلغم –  کلم –  کاهو  خرفه – ترب و شاهدانه . سبزيجات و ميوه هايی نظير برگ کاهو- ترب – اسفناج – کرفس – گشنيز – کلم – کدو – سيب – هويج – هلو و ليمو شيرين از منابع مهم کربوهيدراتها , چربيها ,  پروتينها و ويتامينها به حساب می آيند .
بخش ديگری از غذای قناری که بصورت دستی تهيه می شود مخلوطي است از تخم مرغ و آرد سوخاری بعلاوه شير خشک , پودر جوانه گندم و سبوس گندم که دان نرم ناميده می شود . ممکن است ارزش غذايی دانه ها به مرور زمان و برحسب شرايط نگهداری تغيير کرده و کاهش يابد بنابر اين چهارمين بخش مواد غذايی افزودنی هايی مانند مکملهای پروتينی و ويتامين ها می باشند که برای جلوگيری از کمبود احتمالی آنها در خوراک پرنده مورد استفاده قرار می گيرند .

نور

نورمهمترين عامل برای به بلوغ رسيدن – رشد و توليد مثل و شروع و پايان پرريزی قناری ها می باشد . اگر ارزش نوردهی صحيح و مناسب بيش از يک تغذيه خوب نباشد کمتر هم نخواهد بود بنابر اين چگونگی نور دادن در فصول مختلف سال يکی از عواملی است که در موفقيت شما نقش بسزايی دارد . همانطور که طول روز از ابتدای فصل تابستان تا انتهای فصل پاييز سير نزولی در پيش ميگيرد درفصل زمستان و بهار سير صعودی خواهد داشت درنتيجه می توان اختلاف اين کاهش و افزايش را محاسبه نمود . اين اختلاف حدودا زمانی معادل پنج ساعت است , با دانستن اينکه کوتاهترين روز سال حدود ده ساعت و بلندترين روز سال تقريبا پانزده ساعت بطول می انجامد , نتيجه می گيريم که برای جلوگيری از خستگی مفرط  در طول دوران توليد مثل نبايد پرنده ها روزانه بيش از پانزده ساعت بيداری داشته باشند   و به آرامش و استراحت نيز نياز دارند . نکته مهم ديگری که بايد مد نظر داشته باشيد چگونگی نور دادن يا کاهش و افزايش زمان نوردهی است . همانطور که با تغيير فصل از تابستان تا اواخر پاييز بتدريج زمان نور دهی کاهش می يابد برای افزايش آن و به بلوغ رسيدن پرنده ها بايد پنجاه روز قبل از جفت اندازی به اين کاراقدام نماييد . روش کار به اين گونه است که هفته اول يک ربع و هفته دوم نيم ساعت و هفته های سوم و چهارم و پنجم يک ساعت برای هر هفته و در دوهفته پايانی به ترتيب نيم ساعت و يک ربع به زمان نوردهی افزوده می شود و در صورتی که بخشهای ديگر را به خوبی مديريت کرده باشيد از چهل وپنجمين روز بعد از شروع نوردهی پرنده های نر و ماده همگی آمادگی خود را برای توليد مثل نشان خواهند داد .

دمای محيط
نقش دما حفظ مقاومت پرنده در مقابل بيماريهاست کاهش وافزايش دما باعث بوجود آمدن مشکلاتی می گردد وهر دو صورت آن را استرس می نامند بعلاوه اينکه دما همانند تغذيه و نور در شروع تولک رفتن وپايان آن نقش خاص خود را ايفا می کند . حداکثر دمای مناسب محيط 35 درجه سانتيگراد و حداقل 18 درجه سانتيگراد دمايست که می توان پرنده را با آرامش خيال نگهداری نمود . 35 درجه دما برای تولک رفتن و 18 درجه برای قطع کامل پرريزی مناسب است اما فصل توليد مثل زمانيست که کاهش و افزايش دما پذيرفتنی نيست وپرنده احساس راحتی و زندگی طبيعی و آرام را نخواهد داشت . بنابر اين دمای مناسبی که پرنده می تواند دوران توليد مثل را در آن دما به راحتی پشت سر بگذارد بين 21 تا 24 درجه سانتيگراد است .

بهداشت
يکی ديگر از ارکان مهم در مديريت گله ها حفظ نظافت و بهداشت می باشد بنابر اين مسائلی که بايد مورد توجه پرورش دهنده و مدير خوب قرار داشته باشد نکاتی است که در زير به آنها اشاره می شود .
1- شناخت عوامل بيماری زا و حذف آنها .
2- شناخت نکات بهداشتی و رعايت آنها .
3- شناخت  آنتی بيوتيکها و ويتامين ها و روش مصرف آنها .
4- شناخت چرخه زندگی و نياز های پرنده ای که نگهداری میکند .

پرورش:

پرورش قناری همانند نگهداری ازآن به چهار بخش تقسيم می گردد وهر بخش مربوط  به قسمتی از دوره زندگی اين پرنده است .
1- دوران جنينی .
2- دوران رشد .
3- دوران بلوغ  .
4- دوران توليد مثل .

دوران جنينی
زندگی درون تخم دوران جنينی ناميده می شود و سيزده روز طول می کشد , پس از سيزدهمين روز و در ابتدای روز چهاردهم جوجه پوسته تخم را شکسته و از آن بيرون می آيد و دوران زندگی جديد خود را که دوره رشد نام دارد آغاز می کند .

دوران رشد
دوره رشد جوجه قناری حدود 60 روز طول می کشد ولی تنها 25 تا 30 روز از اين دوره دوماهه را توسط والدين تغذيه می شود در اين مدت کوتاه رشد جوجه چنان سريع است که تقريبا به چهل برابر وزن خود در زمان تولد می رسد . روزهای باقيمانده از اين دوران برای کسب تجربه نسبت به محيط اطراف – رويش کامل پرها و استقلال برای ادامه حيات پرنده جوان بسيار حساس و ارزشمند است .

دوران بلوغ
پس از 60 روزگی وشروع مرحله سوم , پرريزی و تولک رفتن پرنده جوان آغاز می شود . اين پرريزی منحصرا پرهای تنه پرنده را شامل می شود ولی پرنده پرهای پرواز خود را از دست نمی دهد در اين هنگام رشد جسمی و محسوس پرنده پايان يافته و پرنده مرحله   جديد زندگی خود را که اصطلاحا عقل رس شدن است آغاز می نمايد .پرنده جوان رفتار های اجتماعی و شرايط زندگی گروهی را در اين دوران فرا می گيرد . همچنين رشد غد د تناسلی در این دوران شروع و تا بلوغ کامل پرنده ادامه می يابد . سن بلوغ معمولا بر حسب نژاد های مختلف بين 6 تا 8 ماه است ولی ديده شده که در نژادهای سبک نظير قناری های رنگی پرنده در 5 ماهگی هم قدرت توليد مثل به  دست می آورد .

دوران توليد مثل
در اين دوره قناری های نر و ماده با رفتارهای خود آمادگی خود را برای توليد مثل نشان می دهند ماده ها بيقراری می کنند و نرها با ولعی خاص به آواز خوانی مشغول هستند . در اين زمان وبعد از جفت اندازی پرنده هایی که خود زمانی نيازمند مراقبت بودند به مراقبت از جوجه های خود می پردازند . با اولين سری تخم گذاری پرنده نر و ماده کم تجربه , همانند والدين خود کسب تجربه می کنند و مرحله جديد را می آموزند . بنا بر اين بهتر است يکی از جفتها را مسن تر و کار کشته تر انتخاب کنيد تا هم شما و هم جفت کم تجربه دردسر کمتری را برای بزرگ کردن جوجه ها تحمل نماييد .

دیدگاه‌ها بسته شده‌اند.

Scroll to top