شما اينجا هستيد: Home » تغذیه قناری » آشنایی با تاثیرات ویتامین‌ها و مواد معدنی در پرندگان زینتی :

آشنایی با تاثیرات ویتامین‌ها و مواد معدنی در پرندگان زینتی :

آشنایی با تاثیرات ویتامین‌ها و مواد معدنی در پرندگان زینتی :

آشنایی با تاثیرات ویتامین‌ها و مواد معدنی در پرندگان زینتی
مواد مغذی جیره تأمین كننده انرژی مورد نیاز برای انجام متابولیسم است. مواد مغذی اصلی جیره عبارتند از: آب، پروتئین، چربی و كربوهیدرات‌ها.
انرژی به خودی خود یك ماده مغذی نیست بلكه خصوصیتی است كه به وسیله مواد مغذی جیره تأمین می‌گردد.
احتیاجات انرژی پرنده به طور چشم‌گیری از احتیاجات سایر مواد مغذی متغیرتر است، زیرا پرندگان برای تأمین نیاز انرژی به قدری غذا مصرف می‌نمایند كه نیازهای انرژی خود را تامین نمایند و با تغییر در دمای محیط، سطح فعالیت، مصرف خوراك آنها نيز تغییر می‌كند.
اسیدهای آمینه عمدتاً برای ساخت پروتئین‌ها كه اجزای اصلی ساختاری همه بافت‌ها هستند به كار می‌رود. در جوجه‌های جوان در حال رشد و ماده‌های تخم‌گذار، احتیاج اسید آمینه برای تجمع پروتئین پرندگان، احتیاجات در زمان رشد، بالاترین مقدار است و به تدریج تا رسیدن به وزن بدن و تركیب بلوغ، كاهش می‌یابد.
در هنگام تولید مثل، دوباره نیاز افزایش می‌یابد ولی پس از تولید مثل كاهش یافته و دوباره در طی تولك رفتن، افزایش پیدا می‌كند.
احتیاج ماده‌های تخم‌گذار به اسید‌های آمینه یك هفته قبل از شروع تخم‌گذاری افزایش می‌یابد. در طی دوره تخم‌گذاری نیاز به انرژی بیشتر نیز افزایش می‌یابد . در بسیاری از پرندگان به منظور تأمین احتیاجات افزایش یافته انرژی، مصرف غذا به اندازه كافی زیاد می‌شود. این افزایش احتیاجات در طی تولید تخم، اغلب با تغییر در علایق غذایی دنبال می‌شود.
مس: نیاز به مس در همه‌ی گونه‌های طیوری كه مورد آزمایش قرار گرفته‌اند به ازای هر كیلوگرم ماده خشك، از 8 میلی‌گرم فراتر نمی‌رود. پرندگان جوان در حال رشد، نسبت به بالغان به مقادیر بیشتری از مس نیاز دارند و احتمال بروز كمبود در آنها بیشتر است.
علایم كمبود مس شامل: كم‌خونی، خون‌ریزی، لنگش، تخم‌های غیر بارور و كم رنگی پرها است.
تخم حاصل از پرندگان ماده‌‌ای كه كمبود مس دارند غیربارور بوده و به خاطر كولاژن در غشای پوسته ممكن است پوسته‌های غیر طبیعی داشته باشند.

آهن: پرندگانی كه روی كف بتونی یا قفس‌های سیمی پرورش داده می‌شوند، به كمبود آهن حساس‌تر می‌باشند چون آن‌ها به خاك كه آهن تكمیلی را برای آن‌ها فراهم می‌كند دسترسی ندارند.
پرندگان ماده تخم‌گذار مبتلا به كمبود آهن، تخم‌هایی می‌گذارند كه در آن‌ها مرگ و میر در مراحل انتهایی رشد جنین به وقوع می‌پیوندد.

روی: كمبود روی در پرندگان محصور كه از جیره‌هایی بر پایه دانه‌ها تغذیه می‌گردند نسبتا عادی است. حتی كمبود روی در جیره، باعث كاهش اشتهاء می‌شود. كمبودهای شدیدتر باعث افت شدید در مصرف خوراك می‌گردد. كمبود روی به تمام فرآیندهای فیزیولوژیكی مهم از جمله تكثیر سلولی و رشد، موجب کم‌خونی و مرگ در دوران اولیه و گاهی تحلیل رفتن رشد عضلانی در مرحله دوم رشد جنینی می‌شود.

منگنز: در پرندگان تخم‌گذار كمبود منگنز باعث نازك شدن پوسته تخم و كاهش جوجه‌درآوری می‌گردد. جوجه‌های حاصل از تخم‌هایی با كمبود منگنز ممكن است بدنی خشك و لاغر، ناهنجاری‌های اسكلتی و عدم تعادل داشته باشند همچنین امكان نشان دادن وضعیت ستاره‌نگری با برگشتن سر به عقب نیز در آنها وجود دارد.

منیزیم: پرندگانی كه از جیره غذایی حاوی مقادیر بسیار كمتر از حداقل نیاز منیزیم تغذیه می‌كنند به مرور زمان دچار علائم ناشی از كمبود منیزیم می‌شوند كه عبارتند از: بی‌حالی، پایین بودن شدت سوخت و ساز پایه، دشواری تنفس، اختلال در حركت، كندی رشد و دوره‌هایی از اغماء.
فقط با یك تغذیه مناسب می‌توانید ضمن تأمین نیازهای روزانه پرندگان خود به انواع ویتامین‌ها و مواد معدنی، آن‌ها را در مقابل انواع بیماری‌های خطرناك و كشنده حفاظت كرد.

دیدگاه‌ها بسته شده‌اند.

Scroll to top