به طور کلی قناریها نسبت به سایر پرندگان کمتر دچار بیماری می شوند ، پرنده ای که جای مناسب داشته باشد و به خوبی تغذیه و نگهداری شود ، به ندرت نیازی به دارو و درمان دارد .

مسلما به عنوان یک اصل کلی ، پیشگیری بهتر از درمان میباشد لذا ضروری است که با اهم نکاتی که در پیشگیری از بیماریها اهمیت دارند ، آشنا شویم .

– تیزی و سرزندگی پرنده ، پرهای نرم و مرتب و چشمان شفاف از نشانه های یک پرنده سالم است لذا میباید مراقب هرگونه آشفتگی در پرها و یا بیحالی قناری بود معمولا اختلال در حفظ دمای بدن ، مشکلات تنفسی مانند پخ پخ کردن و بی اشتهایی از نشانه های اولیه بیماری در قناری است . پف کردن قناری ، کاهش وزن و تحلیل رفتن عضلات سینه ، نشاندهنده وخامت بیماری بوده و احتمال از بین رفتن پرنده است.

– در مصرف نادرست داروهای مختلف امکان داردکه عامل بیماری زا دارای مقاومت گشته و دیگر به هیچ آنتی بیوتیکی حساس نباشد .

– درمان ناقص بوسیله مصرف اشتباه داروها ، موجب عدم درمان یا مسمومیت دارویی میشود و احتمال انتقال بیماری به سایرین را فراهم میکند .

– پرنده بیمار را در محل گرم و جدا از سایرین نگهداری کنید .

– اصول و موازین بهداشتی را همواره رعایت کنید و توجه نمایید که برخی بیماریها درمان ندارند .

– پرندگان تازه خریداری شده را به دامپزشک نشان دهید .

– از مدفوع پرندگان تازه خریداری شده تحت نظر دامپزشک آزمایش بعمل آید.

– پرندهای تازه خریداری شده حدود بیست روز یا حداقل یک هفته در قرنطینه نگهداری و با انجام بازرسی صحیح آنها ، تحت کنترل دقیق قرارگیرند .

– عدم دسترسی موش و سایر جوندگان به غذا یا محیط نگهداری قناری و از بین بردن جوندگان .

– مراقبت از قناری و ایجاد آرامش برای جلوگیری از آسیب دیدگی و بروز جراحت در بدن پرنده بخصوص در ناحیه پا ، لازم است سطوح تیز و اشیا برنده در قفس قناری قرار نگیرد . عدم برخورد قناری با دیوار وشیشه درصورت آزاد بودن پرنده درمحل نگهداری .

– ممانعت از تراکم زیاد قناری ها در قفس .

– استفاده از غذاهای مناسب و متنوع و عدم مصرف دانه های مانده و کپک زده و کاهش رطوبت مواد خوراکی .

– استفاده از واکسن آبله و سایر واکسن ها مانند واکسن بیماری نیوکاسل .

– نظافت مداوم قفس قناری بخصوص توجه اساسی به تعویض لانه های ویژه تخم گذاری .

– عدم استفاده خودسرانه و بی رویه از مصرف داروهای مختلف خصوصا در طولانی مدت .

– حفظ رطوبت محیط نگهداری قناری ( توجه شود که محیط نگهداری نه خیلی خشک و نه خیلی مرطوب باشد. )

– هنگام مصرف مواد خوراکی مرطوب مانند میوه ها باقیمانده آنها را از قفس خارج نموده و قفس را نظافت نمایید .

– غذاهای مرطوب مانند میوه جات را قبل از مصرف در یخچال نگهداری کنید .

– حفاظت محیط نگهداری از لحاظ وجود پشه ، کرم خاکی ، سوسک ، کنه و شپش و ضد عفونی محل و انجام سایر اقدامات برای از بین بردن آنها .

– استفاده از توری در اطراف محیط نگهداری به منظور جلوگیری از حضور پشه وسایر حشرات .

– جلوگیری از تماس پرنده با مدفوع گربه و سایر گربه سانان .

– عدم تماس قناری با حیوانات وحشی بخصوص پرندگان وحشی .

– عدم قرار گرفتن طولانی مدت قناری در معرض تابش مستقیم نور خورشید .

– جلو گیری از آسیب دیدگی قناری توسط وسایل گرما زا .

– استفاده از مقادیر کافی ویتامین آ در جیره غذایی برای جلوگیری از کوری قناری .

– جلوگیری از جفت گیری قناریهای هم خانواده .

– توجه به احتمال مسمومیت به لحاظ خوردن رنگ قفس و همچنین روزنامه کف قفس قناری .

– توجه به احتمال مسمومیت قناری بوسیله گاز بخاریهای بدون دود کش .

– توجه به احتمال مسمومیت بوسیله سموم گیاهی یا دامی .

– قرار دادن و در دسترس بودن کف دریا و سنگ ریزه در قفس نگهداری قناری .

– جلوگیری از کمبود ویتامین ها و مواد معدنی درجیره غذایی .

– مصرف بی رویه ویتامین ها بخصوص ویتامین های محلول در چربی شامل ویتامین آ ، د ، ای ، کا می تواند موجب مسمومیت در قناری شود .

– توجه به اثرات نامطلوب تغییر ناگهانی جیره غذایی مانند ایجاد بی اشتهایی یا کم اشتهایی و همچنین بوجود آمدن بیماری یبوست .

– استفاده از سبزی و میوه جات در جیره غذایی قناری .

– عدم مصرف میوه و سبزی در هنگام ابتلا قناری به بیماری اسهال .

– توجه به نور محیط نگهداری برای پیشگیری از پرخوری یا پرکندن قناری .

– استفاده از دانه منداب در جیره غذایی بخصوص برای قناری های ماده .

– استفاده از برنامه غذایی مناسب در هنگام تولک به منظور تامین موادمعدنی و ویتامین های مورد نیاز بدن قناری و پیشگیری از کاهش توان تولید مثل و آوازخوانی .

– کنترل رژیم غذایی قناری در دوران تولک به منظور جلوگیری از چاق شدن پرنده .